Okres późnej dorosłości to etap, który często bywa postrzegany wyłącznie przez pryzmat ograniczeń i często wciąż bywa otoczony stereotypami. Tymczasem psychologia rozwojowa pokazuje, że jest to okres niezwykle bogaty, pełen refleksji, wewnętrznej mądrości i możliwości, które pojawiają się dopiero wtedy, gdy tempo życia naturalnie zwalnia. -To czas, w którym człowiek częściej zatrzymuje się, by spojrzeć na swoje życie z dystansu, ocenić, co było ważne, co przyniosło satysfakcję, a co wymaga pogodzenia się lub odpuszczenia. Seniorzy dysponują doświadczeniem, którego nie da się zastąpić a jednocześnie mierzą się z wyzwaniami, które wymagają wsparcia, zrozumienia i otwartości otoczenia. Kluczowe stają się relacje, aktywność umysłowa i fizyczna oraz poczucie bycia potrzebnym. Późna dorosłość nie musi oznaczać wycofania. Może być czasem rozkwitu, odkrywania pasji, pielęgnowania więzi, czerpania radości z codzienności i świadomego budowania jakości życia na własnych zasadach- podkreśla psycholog Ewa Witkowska-Malinowska.